Przetargi
Rynek zamówień publicznych szacuje się średnio na kilkadziesiąt miliardów złotych.
W tej sumie w zasadzie każdy przedsiębiorca ma szansę na swój udział. Wymieniona wartość ma tendencje wzrostową, co oznacza, że staje się celem, który określić można jako strategiczny i kluczowy dla sporej ilości, stanowiącej większość przedsiębiorców w całej Europie. Rynek w Polsce zwiększa napływ środków z Unii Europejskiej. Sprawia to, że coraz częściej wykonawcy ubiegają się o uzyskanie zamówień publicznych. Jedyną zaporę na tej drodze mogą stanowić skomplikowane procedury, czy bariery formalno-prawne, które mogą skutecznie zniechęcać.
Szczególną odpowiedzialnością obarczeni są zamawiający, którzy mają obowiązek w sposób właściwy przeprowadzić postępowanie i wybrać rzeczywiście najlepszą ofertę. Z tym, że „najkorzystniejsza” oferta wcale nie musi być tożsama z najlepszą dla strony zamawiającej. Mimo to, często zdarza się, ze procedura jest często przedkładana nad cele merytoryczne.
W Polsce od strony prawnej mamy szczegółowo opracowane wszelkie procedury. Ustawa z dnia 29 stycznia 2004 r. Prawo zamówień publicznych (Dz. U. z 2010 r. Nr 133, poz. 759), zastępująca ustawę z dnia 10 czerwca 1994 r. o zamówieniach publicznych (Dz. U. z 1994 r. Nr 76, poz. 344)określa ściśle sposób zawierania przetargów publicznych.
Jest to ustawa odnosząca się do odpowiednich dyrektyw Unii Europejskiej, szczególnie zwracająca uwagę na 2004/18/WE, 2004/17/WE, 89/665/EWG i 92/13/EWG.
Należy podkreślić, iż według niej zamówienia publiczne mogą być udzielane tylko w ośmiu trybach, ściśle opisanych w ustawie i są to: przetarg nieograniczony, przetarg ograniczony, negocjacja z ogłoszeniem, dialog konkurencyjny, negocjacja bez ogłoszenia, zamówienie z wolnej ręki, zapytanie o cenę, licytacja elektroniczna, ale również z tą zasadą, że zastosowanie trybu innego niż przetargowy jest możliwe tylko w przypadku koniecznego spełnienia przesłanek opisanych w ustawie.
Przepisy odnoszące się do zamówień publicznych obligatoryjnie muszą stosować przede wszystkim podmioty sektora finansów publicznych. Do ich przestrzegania zobowiązane są także inne podmioty, których charakter jest podobny lub te, które są kontrolowane przez jednostki sektora finansów publicznych.